Bułgarska hodowla świń powinna zostać uznana za sektor strategiczny, mający kluczowe znaczenie dla krajowego bezpieczeństwa żywnościowego. Jest to główny postulat Stowarzyszenia Hodowców Świń w Bułgarii, które przesłało oficjalne stanowisko do ministra rolnictwa Plamena Abrovskiego.
Propozycje branży są skierowane na przygotowanie krajowego stanowiska w ramach Wspólnej Polityki Rolnej (WPR) na lata 2028–2034. Producenci podkreślają, że sektor jest wysoce kapitałochłonny i narażony na poważne ryzyka – od epidemii (takich jak afrykański pomór świń) po kryzysy rynkowe i rosnące wymagania środowiskowe.
Kluczowe priorytety: Inwestycje i cyfryzacja
Jednym z głównych żądań jest zapewnienie hodowcom priorytetowego dostępu do pomocy inwestycyjnej. Branża proponuje:
- Integracja pionowa: Wsparcie dla powiązań między produkcją pasz, hodowlą zwierząt, ubojniami a przetwórstwem mięsa, aby zatrzymać wartość dodaną w kraju.
- Modernizacja i technologie: Finansowanie automatyzacji, zarządzania mikroklimatem oraz wdrażania sztucznej inteligencji i systemów czujnikowych dla rolnictwa precyzyjnego.
- Przejrzystość rynku: Stworzenie systemu monitorowania rynku z cenami referencyjnymi żywych świń.
Transformacja ekologiczna i bezpieczeństwo biologiczne
Stowarzyszenie popiera europejskie cele środowiskowe, ale nalega, aby każde nowe wymaganie – dotyczące redukcji emisji amoniaku czy bardziej humanitarnego traktowania zwierząt – było połączone z odpowiednim finansowaniem. Proponowane jest wsparcie dla produkcji biogazu oraz technologii zarządzania obornikiem.
Szczególną uwagę poświęcono bezpieczeństwu biologicznemu. Przewodniczący stowarzyszenia, Lefter Lefterov, proponuje stworzenie specjalnej interwencji inwestycyjnej na rzecz zapobiegania chorobom oraz mechanizmów zarządzania ryzykiem, które rekompensowałyby gospodarstwom straty w przypadku epidemii lub ciężkich wstrząsów rynkowych.
Zmniejszenie zależności od importu
Aby wzmocnić krajową produkcję, branża proponuje stymulowanie uprawy lokalnych kultur białkowych na paszę. Celem jest zmniejszenie zależności od importowanych białek i mięsa poprzez budowę krótszych i bardziej zrównoważonych łańcuchów dostaw.